eldeki, arşivdeki fanzinleri paylaşmak düşüncem baskın son dönemlerde. e.cisday uzun zamandır yalan olduğundan ötürü, hazır pdf olandan başlamaca;
doya doya indirin, doya doya okuyun.
save as;
la gazetta della fanzin - 01 (pdf)
la gazetta della fanzin - 02 (pdf)
upload olaylarına yavaştan girelim, eşe dosta da yedirelim düşüncesiyle download etiketli ilk postu okumaktasınız. punk rock/oi/hardcore/ska kökenli yer altından parçalar ve futbol. muhteviyat;
download @ mediafire
etilen.vol.1 {futbol}
Yıl 1962. Jamaika`nın bağımsızlığını ilan ettiği tarih. Bu büyük değişimle beraber gelen yüksek oranda işsizlik Jamaika`da bir alt kültür oluşturur. Rude Boys denilen bu alt kültür, sokaktan geçinen ama ellerindeki tüm parayı jilet gibi takımlara, güzel ayakkabılara harcayan, geneli genç kesimdir. Dinledikleri müzik ise reggae, ska, soul, rock karışımı dans üzerine kurulu bir müzik olup rasta geleneğinden biraz daha farklıydı. Bu alt kültür zamanla ekonomik şartlarin ve iş bulma imkanlarinin daha iyi olduğu Ingiltere ve Amerika`ya göçmeye başlar. 1950li 1960li yıllarda ise İngiltere`de başka bir alt kültür vardır hali hazirda. Orta kesimin oluşturduğu Mod`lar…
Modlar biraz daha bakımlı, modaya düşkün, vespalarına atlayıp parti ve eğlencelere koşan apolitik kesimdir ve bir süre sonra kendi içlerinde ayrımlar başlar. Özellikle işçi sınıfından gelen modlar orta sınıf modların imkanlarından uzaktır. Diğer taraftan jamaikalı rude boys ile daha çok ortak noktaya sahiptirler ve bir süre sonra birleşip orta sınıf modların tüketim kültürüne karşı duruş sergilemeye başlarlar. Müzikleri zamanla ayrılır giderek sosyal ve politik eleştiriye dönüşür. Özellikle Londra`nın doğu kesiminde polisten şiddet görürler ve çatışmalara girerler. Giyim stilleri de yavaş yavaş şartlara uyum gösterir. Polisle çatışırken dezavantaj yaratan uzun saçlar kazıtılır, bol paçalı pantolonlar dar kesim dayanıklı Levi`s modellere bırakır yerini. Fabrikada giydikleri botlarla uniformalar tamamlanır. Görünüşteki bu değişiklik, şiddetle içiçe yaşama, onları hippilerden de keskin çizgilerle ayırmış olur. Bir süre sonra polis şiddeti, basin karşıtlığı onları ölü bir döneme sürükler. Ta ki 1970li yıların sonuna kadar.
büyük beşiktaş’ın sevgili futbolcularının farkına varması gereken şeylerden biri. beşiktaşlı olmanın ne demek olduğunu anlamaları için sabah akşam okutmak gerekir.
yıllar önceydi. bir akşam uzun zamandır görmediğim annemleri ziyarete gittim. gece,o zamanlar 12 yaşlarında filan olan kardeşimin odasını paylaştık. yerimi yadırgadığım için sabah ezanında uyanmışım. evdekileri uyandırmamak için kalkamadım tabii ve yatağımda, sessizlik içinde beklemeye başladım…
sıkıntıdan yıllar önce benim, artık kardeşimin olan odamızı incelemeye, burada geçmiş yıllarımı, gençliğimi, anılarımı düşünmeye başladım. benden sonra pek bir şey değişmemişti. köşede eski bir büfe, üstünde yattığımız karşılıklı iki çekyat, yerde çocukluğumdan beri kullandığımız isparta halısı ve boyaları dökülmüş duvarda bir benim, bir de che’nin gençlik fotoğrafları…
genç fenerbahçeliler (gfb) günah çıkarmış;
itiraf ediyoruz kullanıldık, ancak değiştik, değişmeye devam edeceğiz.
yazının tam metnini gencfb.org‘da bulabilirsiniz. tribünle az çok ilgilenen bir çok insanın bildiği bu durumun resmileştirilmesidir bu yazı. benzer yazının tarihlerini ve isimlerini değiştirerek diğer tribün gruplarına gönderseniz altına direk imza atabilirler kanımca. dönen bu rantın üzerine karşılıksız seviyoruz demek ne kadar inandırıcı?
futboldan zaten soğuduk, birkaç yıl içinde tribünden de tamamen soyutlanacağız gibi gözüküyor.
isminden dolayı yapılan ekiki esprilerinden ziyade bir teknik adamdan çok sağlam bir taraftar gibi yönetmişti takımı. pratik zekasıyla erman toroğlu ve ali şen’e verdiği ayarların yanında beşiktaş’la hiç bir zaman alay ettirmeyen, gayet komik bir adamdı. biraz nostalji yapalım;
~ tribünden sahaya atılan pet şişedeki suyu en azından türkiye liginde ilk içen insan olarak biliyorum kendisini, galatasaray maçında sami yen’de eski açık tarafından gelmişti şişe.
~ erman toroğlunun klasik eleştirilerine sen kimsin de beni eleştiriyorsun diyen toshack, toroğlunun futbol oynadım lafına hangi takım sorusuyla yaptığı kontra ertesinde “ankaragücü. hatta sizin ingiliz takımlarından birine karşı da oynadım” cevabını duymuş, “oo ankaragücü? big club!” ile noktayı koymuştur.
~ “ali şen is a clown” tribünlerin palyaço alişen ile renklenmesine sebebiyet vermiştir.
~ inekleri gösterip “işte defansımız; erkan ve rahim” diyebilmiştir.
-miştir, -mıştır bir yana coooooon beeeeeeencaaaaamiin toşak şıkşık toşak
türkiye’de futbol, futbol hakemliği ve beşiktaşlı olmak. bütün sıkıntıları maçın süpersonik hakemi bitirebiliyor tek bir cümleyle benim harika ülkemde
kusura bakmayın
Teksas tribünlerine ait İnadına Fanzin 6. sayısıyla önümüzdeki günlerde fanzin müptelalarının eline geçmeye hazır olcaktır. Fanzin çıkartmaya devam okuyalım okutturalım
“Bu Sırplar enteresan tipler. Basın tribününde 10 kadar gazeteci var. Partizan frikikten golü atınca ayağa kalkıp sevindiler ama bağırarak dönüp sol taraftaki Fenerbahçe tribünlerine orta parmaklarını gösterince ortalık karıştı. Onlar Türkiye’yi herhalde İngiltere ve Almanya ile karıştırıyorlar. Türkiye’den iki tane İngiliz’in ölüsünün gittiğini herhalde onlara kimse söylememiş olsa gerek. Nitekim az daha o orta parmağı kırıp gereğini yapacaklardı. “
başlıktaki iğrençlikle olaydaki iğrençliği yumuşatmaya çalışmaca.
dinamo mesken adından dolayı kapatılmış tek futbol kulübü. 70lerde bursa’nın “sol”a yakın semtinin spor kulübünün adının, dönemin sağlam takımlarından dinamo kiev’den alınmış olması 12 eylül kafaları için yeterli bir sebep olmuş tabi kapatmaya - milli değerlere açıktan saldırı olarak görülmüş. son yıllarda çıkan dinamo mesken’i diriltme çabaları haberleri sanırım bir sonuca ulaşmadı. bunun yanında kültür ve turzim bakanlığı tarafından desteklenen ege berensel’in bir belgesel çalışması vardı, onun da sanırım çekimleri sürmekte. takımın amigosu ise tanıdık bir isim, erkan can. ve kendisiyle dinamo mesken hakkında nokta dergisi tarafından yapılan röportaj;
okumaya devam et
takımların ve özellikle yönetimlerin gittikçe halktan uzaklaştığı, komik demeçler ve rezil işler yaptığı son dönemde hala güzel şeyler yapmaya çalışan insanları görmek sevindirici. bunlardan bir tanesi de halkın takımı. van’daki bir okula yaptıkları yardımın ardından, dergilerinin 2. sayısı da
Şu yazılı medya çukuruna bir fide de biz dikelim. Bakalım sesimiz nasıl çıkacak hep birlikte görelim.
diyerek raflardaki yerini aldı. ulaşım bilgileri ve ilk sayının içeriğine ulaşmak için burası mevcut. yazar kadrosunda tanıdık isimler de var. durmayınız, tek yol beşiktaş!
