“bu kitabı, gösteri toplumuna bilinçli bir şekilde zarar vermek amacıyla yazıldığını göz önüne alarak okumak gerekir.” guy debord
altıkırkbeş tribi. copyleft paylaşımı olduğu da söyleniyor ama ben bulamadım şahsen. almak isteyenlere buradan baya bir indirimli;
“kaleci, atışı yapacak olan adamın hangi köşeyi kendine hedef alacağını çıkarmaya çalışıyor” dedi bloch. “oyuncuyu tanıyorsa genellikle hangi köşeyi hedef aldığını bilir. ama atışı yapacak olan adam da büyük bir olasılıkla kalecinin bunun çıkarmış olacağını hesaplıyordur. dolayısıyla kalecinin bugünlüğüne topun öteki köşeye gidebileceğini hesaplaması gerekir. ama ya atışı yapacak olan adam da kalecinin mantığını izler ve sonunda topu her zaman hedef aldığı köşeye atmaya karar verirse?”
yazmak bir tür şizofrenidir aslında diyor handke. “kafa”sına erişmek zor tabii.
altkültürler üzerine yazılmış en okunası kitaptır. bir yerden bulup edinmeniz konu üzerinde fikir sahibi olmak isteyenler için büyük fayda sağlar. kitabı 2 yıl önce okumuştum daha fazla detaya giremiyorum lakin olayı tek cümleyle özetlemiş dick hebdige abimiz;
gençlerin kültürel tarzları sembolik mücadeleler vererek başlayabilir; ancak bunlar yeni değerler ve tarzlar oluşturarak; yeni ürünler, sanayiler yaratarak ya da eskileri tekrar canlandırarak sona ererler.
dragan babic’in türkçe’ye çevrilmiş tek romanı. vakti zamanında hakkında toplatılma kararı alınmış, sonra temize çıkmış vs. vs.
“Son Sürgün, bambaşka bir hayatı, mecvut düzeni ve onun tüm değerlerini reddetmiş olanların dünyasını anlatıyor. Gizemli, zengin ve ahlaklı uygarlıktan vazgeçenlerin, gönüllü olarak “sürgün”ü, “yeraltı”nı seçenlerin hayatına “içerden” bakıyor. ”Yarın”ı olmayan bir dünyadır onlarınki… Karınlarını doyurmak için çalmaktan çekinmezler, uyuşturucuyu severler, sekse bağımlılık derecesine düşkündürler, arkadaşlıktan ise hala vazgeçmemişlerdir.. Dragan Babic, toplumun içinde yaşamaktansa uçurumun kenarında seksek oynamayı seçen “anti-kahramanlar” aracılığıyla uygarlığımıza ayna tutuyor… Puslu, lekeli ve kana bulaşmış bir ayna…”
Arka kapağında böyle yazıyor, sinematik bir tadı var. sevdiği şeyleri tanıtabilen insanlardan değilim ama, bir şekilde fanzinlere temas etmiş insanların beğeneceği türden bir kitap. toplumun dışına çıkabilirsin, hatta ıkınıp mutasyonla insanlık dışına bile çıkabilirsin, ama kendi dışına ne kadar çıkabilirsin? bu soruya cevap vermiyor bu kitap, belki de veriyordur. ama ben bu soruyu soruyordum bitirdiğimde. dragan babic, hakkında kitapta verilen dışında “türkçe” bilgi bulamadım ama 68′lerden çiçek gibi bir adam.
andy warhol kişisini gönderdiği oyunu alamayınca 3 yerinden yaralayan biraz arızalı ablamız valerie solanas‘ın kanımca arıza kişilere özel feminizm manifestosu tadında bir eser. gerçi okuyucuyu ciddiye almaya iten bir yazılış tarzı yok ki politikadan ziyade sanat yapıtı olarak değerlendiriliyor ama anarşist yayınların en uzun süre ayakta kalanı olarak gösterilmekte. felsefe, din, büyük sanat ve kültür üzerine selamlarını söylemiş manifestoda. türkiye’de erkekleri doğrama cemiyeti manifestosu adıyla bulmak mümkün. manic street preachers ilk albümlerinde manifestoya gönderme yapmış diyerekten arkadaş sohbetlerinize katkıda bulunalım.
hasta, akıldışı erkekler… scum’ın onları hedeflediğini gördükleri zaman panik içinde büyük bubi tuzakları olan büyük anne’lerine yapışırlar ama bubiler onları scum’a karşı koruyamaz.
Türkiye’de Punk ve Yeraltı Kaynaklarının Kesintili Tarihi 1978-1999″, 80′li yıllardan, 90′lı yılların sonlarına Türkiye’de Punk’ın kendini somut olarak ifade ettiği müzik ve yeraltı kaynaklarını içeriyor. Döneme tanıklık etmiş belli başlı grup ve kişilerle yapılmış söyleşiler, 100′e yakın görsel ve o dönemlere ait grupların çoğu ilk kez gün yüzüne çıkan kayıtlardan oluşan tamamlayıcı CD’si ile konusundaki bu “ilk” kitap, Punk’ın Türkiye’deki kesintili tarihini merak edenler için gerçek bir kaynak niteliğinde.
kitap gerçekten çok kaliteliydi. bir kaç hamlede okuduk. şimdide online vaziyette. hem de kitap arkası cd’de bulunan bi daha bulunmaz kayıtlarla birlikte.
Popüler kültür yüzeysel ve duygusaldır. Kültür sermayesi birikemediği zaman ortaya çıkar. Geniş bir katılım olur. İnsanlar ait olma güdülerini bu yoldan ve kestirmeden tatmin ederler. Kendini ispat gibi gelişmiş kişiliklerde ortaya çıkmaya başlayacak ihtiyaçları duymak yerine, yapay kültürün boşluğunda anlamsız gülücüklerle boğuşurlar.
akın alyanak - değerler ve yaşam biçimleri
Zamyatin’in anti-ütopyasında petrol bazlı yiyecek yiyorlardı, geleceğe dönen bizse yiyeceklerimizden benzin yapma peşindeyiz. komik.
bu ömür boyu sahip olduğum altı yüz kırk birinci balık. tanrı’nın yarattığı başka bir canlıya bakmayı ve sevmeyi öğrenmem için ailem yıllar önce ilk balığımı almıştı. sahip olduğum altı yüz kırk balıktan sonra öğrendiğim tek şey, insanın sevdiği her şeyin bir gün öleceği oldu. o özel kişiyle karşılaştığın ilk anda, onun bir gün ölüp toprağın altına gireceğine emin olabilirsin.
Chuck Palahniuk - Survivor
