fatih pınar‘dan bir foto-röportaj daha.
etiket: fotoğraf
noizine fest kritikimsisi

efem burada bahsettiğimiz gibi konser vardı dün, biz de gittik. dahke‘cilerle buluştuktan sonra sıcaktan erimeyen parçalarımızla mekana geçtik. katılım beklediğimin oldukça altındaydı ve kitle oldukça sakindi sıcaktandır der olumsuzlukları kapatabiliriz: kapatalım. gruplar oldukça gürültülüydü. mevzu bahis türlerin takip eden bir dinleyicisi olmadığımdan şöyle çaldılar böyle çaldılar türü şeylere giremem ama her grup yeterince iyiydi diyebilirim. sakatat semih’in çıkardığı sesleri canlı görmek şaşırtmadı değil (nasıl oldu olm o?) standback de olmuş bir hardcore grup. poster iti ise her zamanki gibi.
bunlar dışında stand demo bolluğu ama herzamanki gibi ilgi azlığı vardı. alabildiğimiz parçaları aldık attack to society distro‘dan. lost in bazaar ve burn her letters‘ın baskı olayları oldukça başarılı olmuş tebrikler, tasarımlar on numara. noizine de destek amaçlı rozet basmış, pek de güzel olmuş. fotoğraflar içerisinde görebilirsiniz. bin kunduz distro patch’ler hazırlamış. official konser takipçileri olarak malazları görünce almadan edemedim. onlar da gayet başarılı.
etilen sosyete magazin ekibi olarak deneysel fotoğraf çekimleri de yaptım bol bol. modaya uyup sosyal ağlarda takılalım diye flickr’a attık. dahke’nin de sıkça kameralara oynadığı gözden kaçmadı değil
- deneysel konser fotoğrafları ve etilen flickr’da için;
noizine fest
- hazır sosyalleşmeye başlamışken twitter’da etilen için
etilen @ twitterbekleriz
nan goldin
amerikalı fotoğrafçı. nan’in hikayesi, depresyonları kızkardeşinin küçük yaştaki intiharıyla start alıyor; ve nan hamamböcekli, çamurlu bir gayya kuyusunun içinde geçiriyor hayatını, sanatını. geç doksanların şehir bohemyası, downtown mekanları, gay barları, ergen çocuklar, yeni doğmuş bebekler, drag queen’ler, transvestizmin bin türlü hali, şehir marjinaliteleri, kaba bir cinsellik, pornografiye yakın bir erotizm ekspresyonizmi onun fotoğraflarında vuku buluyor. otobiyografik resimler onunkiler. kendi yaşamının, çevresindeki insanların günlükleri. fotoğrafın objesi bazen dağınık bir yatakta sigara içen androjen kadın, bazen kendisini hem seven hem döven kocası brian’ın erekte olmuş penisi olabiliyor. gerçek bir anarşist. bir punk kahramanı. kendisi sanırım berlin’de yaşıyor şu an, ülkeyi ya bush’un ya da clinton’un galibiyetinden sonra terketmiş.
ekşi’den velouria pek güzel özetlemiş. arıza şahsiyetlerden; bakmayınız, görünüz.
mayıs 68 . bruno barbey
pekiyi magnum fotoğrafçımız bruno barbey ve paris’de mayıs, 68.
I came back to Paris in spring 1968, where big riots were taking place. For weeks my clothes were saturated with the persistent smell of tear gas. It was the rebellion of a whole generation against what the society prepared.
magnum fotoğrafçıları
Çok önem verdiğim güzel insanlar. Henri Cartier- Brensson, Robert Capa özellikle sevdiklerimden. Savaştan ve savaşın açtığı çığırtkanlıktan çokça etkilenmişlerdir. Robert Capa Vietnam’ ı görüntülerken mayına basarak ölmüştür örneğin. Yine onun fotoğraf anlayışını anlatan sözle bitireyim:
Fotoğraf yeterince iyi değilse yeterince yakın değilsin demektir.
chris jordan
chris jordan abd’li bir fotoğraf sanatçısı. yaşanan tüketim çılgınlığını gözler önüne sermek için çarpıcı çalışmalara imza atmış bir isim. örneğin 32.000 barbie bebek, abd’de 2006 yılının aylık göğüs büyütme operasyonu sayısına eşit ve hepsi tek fotoğraf altında. yine abd’de her beş dakika da kullanılan pet şişe sayısı 2.000.000. Kullanılan obje sayısının toplam tüketim miktarına eşit olduğu fotoğraflar. tüyler ürpertici.



