yorgunluk hayatımızın lanet olası omurgası gibi.. kişisel paylaşım yok, geniş mutlu aileler yok, duvarlarını kırmızıya boyayabileceğimiz teraslı evler, keyif aldığımız, kendimizi tam hissettiğimiz, yarı zamanlı olmasına rağmen süper para kazandıran işler yok.. hayalini kurduğumuz herşey iyi kurgulanmış eğlenceli bir hollywood dizisinde veya bir italyan filminde sıkışıp kalmış. elimizde olansa hava karardıktan sonra otoyolda 120yle makaslayarak gitmek, sola sağa tekrar sağa, refleks herşey.. bir nokta olmalı ulaşılacak, dinlenilecek, ailene, birlikte büyüdüğün arkadaşlarına döneceğin, onlarla ne kadar gurur duyduğunu, mutlu olduğunu yüzlerinizde olgun bir gülümseme ve birer kadeh şarapla anlatabileceğin, belki ufak hediyeler, tamamlanmışlık.. geç kalma, yetişememe hissi olmadan.. yok işte.. büyümenin, sorumluluk almanın bu olduğuna inandırıldık çünkü..erkenden yaşlanan ruhlar.
yılların muamması, yaşlanmak..nerde başladık emin değilim hala.. klişe cümlelerin ne kadar da doğru olduğunu tekrar tekrar farketmeye başladığın noktada mı?? hayat gerçekten biz yarın için planlar yaparken başımızdan geçenler mi?? hala ümit var mı? ya da uğrunda çabaladıklarımıza eriştiğimiz o büyük gün, o hayalleri kurmuş olan kızdan eser kalacak mı?
yorgunluk, sırtımızdaki kambur.. istediklerimiz elde edebilmemiz için ödememiz gereken bedel, yol haritaları, kılavuzlar, sorumluluk ve sorumsuzluk.. herşey bittiğinde.. ya da boşver o kadar ileriyi, uyuduğumuzda elimizde ne var?? sinyallerden, farlardan bulanmış gözler, hızla akan gün içerisinde unutulduğu hatırlanan ayrıntılar.. bedeni şarj etmekten uzak, huzursuz uykularla kaçırdığımız hayat..
durmak istiyorum artık..
sağlamlaştırmaya çalıştığımız kavramlar, sevdiklerimizle oynadığımız güven oyununda düşen salak olmayacağımızı bilmek, aynı zamanda kimseyi bilinçli düşürmemek.. safety net.. sabah erken yapılan kahvaltılar, güneşi yüzümde hissettiğimde gözlerimi kısıp küfrederek gözlüğümü aramamak, kocaman, bitmeyen bir gün için iş dışında planlar istiyorum.. bu yorgunluk ruhumda kemikleşmeden önce çıkıp kurtulmak..
boktan şişko noel baba ya da karma..her ne ise.. yeni yıldan, yeni yıllardan tüm istediğim bu.. kanımdan bu şehrin, bu yılların, bu zehrin temizlenmesi ve kendi halime, kendi aileme, kendi seçtiklerime bırakılmak..
çok şey mi??